فیلم: جنگیر پاپ
The Pope's Exorcist- 103 دقیقه
- 2023
فیلم «درخشش» یا «تلألو» (The Shining) محصول سال ۱۹۸۰ است. استنلی کوبریک این فیلم ترسناک و روانشناختی را کارگردانی کرد. کوبریک و دایان جانسون فیلمنامه را بر اساس رمان «درخشش» نوشته استیون کینگ نوشتند. جک نیکلسون، شلی دووال و دنی لوید نقشهای اصلی فیلم را بر عهده دارند. داستان فیلم خانوادهای را دنبال میکند که برای گذراندن زمستان به هتل دورافتادهای در کوهستان میروند.
داستان روی جک تورنس، نویسندهای ناموفق و پدری خانوادهدوست، تمرکز دارد. جک برای کار به عنوان سرایدار زمستانی هتل اورلوک انتخاب میشود. این هتل در ماههای سرد سال تقریباً از جهان بیرون جدا میماند. جک همراه همسرش وندی و پسرش دنی راهی هتل میشود. حضور خانواده در این مکان آرام و مرموز، خیلی زود شکل دیگری پیدا میکند.
جک تورنس برای مراقبت از هتل اورلوک در فصل زمستان، همراه خانوادهاش به آنجا میرود. مدیر هتل پیش از رفتن، درباره گذشته تاریک ساختمان با جک صحبت میکند. او ماجرای سرایدار قبلی را نیز توضیح میدهد. آن مرد در گذشته همسر و دو دخترش را در هتل به قتل رسانده بود.
جک امیدوار است سکوت و آرامش هتل به او فرصت دهد رمان خود را بنویسد. وندی نیز تلاش میکند زندگی آرامی در کنار همسر و فرزندش داشته باشد. با شروع بارش سنگین برف، ارتباط هتل با دنیای بیرون قطع میشود و خانواده عملاً در ساختمان گرفتار میشوند.
دنی، پسر جک، توانایی عجیبی دارد که به آن «درخشش» گفته میشود. او میتواند برخی اتفاقات گذشته و آینده را ببیند و حضور نیروهای ناشناخته را احساس کند. دنی با کمک دیک هالوران، آشپز هتل، درباره این توانایی بیشتر آشنا میشود.
هتل اورلوک یکی از مهمترین عناصر فیلم است. کوبریک ساختمان را مانند شخصیتی زنده و تهدیدکننده به تصویر میکشد. راهروهای طولانی، اتاقهای خالی و فضای وسیع هتل، احساس انزوا را افزایش میدهند.
دنی در جریان کاوشهای خود با تصاویری ترسناک روبهرو میشود. اتاق ۲۳۷ نیز به یکی از مهمترین مکانهای فیلم تبدیل میشود. اتفاقات این اتاق، ترس دنی و نگرانی وندی را بیشتر میکند.
هتل به تدریج روی ذهن جک نیز تأثیر میگذارد. او که در ابتدا قصد داشت در آرامش کار کند، به مرور رفتارهای غیرعادی نشان میدهد. گذشته تاریک اورلوک نیز بیشتر در زندگی او نفوذ میکند.
جک در ابتدا تلاش میکند کنترل خود را حفظ کند. با این حال، انزوا و فشار روانی به تدریج او را تغییر میدهد. او بیشتر وقت خود را صرف نوشتن میکند و ارتباطش با وندی و دنی کاهش مییابد.
وندی سرانجام متوجه میشود که جک آنطور که تصور میکرد به نوشتن مشغول نیست. کشف نوشتههای او، یکی از تکاندهندهترین لحظات فیلم را رقم میزند. جک در همین زمان بیشتر از گذشته کنترل رفتار خود را از دست میدهد.
فیلم عمداً مرز میان جنون جک و نیروهای ماورایی هتل را مبهم نگه میدارد. مخاطب نمیتواند با اطمینان بگوید هتل جک را تسخیر کرده یا مشکلات ذهنی او از ابتدا زمینه چنین سقوطی را فراهم کردهاند.
دنی مهمترین پیوند میان خانواده و رازهای هتل است. او با استفاده از توانایی خود، خطرهایی را میبیند که دیگران نمیتوانند درک کنند. همین قدرت باعث میشود گذشته هتل دوباره آشکار شود.
دیک هالوران نیز درک مشابهی از این توانایی دارد. او تلاش میکند به دنی توضیح دهد که بعضی تصاویر ذهنی الزاماً به معنای وقوع یک اتفاق قطعی نیستند. با این حال، دنی به تدریج متوجه میشود که خطر واقعی خانوادهاش را تهدید میکند.
شلی دووال در نقش وندی تورنس، ترس و درماندگی یک مادر را به نمایش میگذارد. وندی در ابتدا تلاش میکند از همسر و فرزندش حمایت کند. اما رفتار جک به تدریج او را مجبور میکند برای نجات خود و دنی تصمیمهای سختی بگیرد.
وندی برخلاف بسیاری از شخصیتهای فیلمهای ترسناک، فقط شاهد اتفاقات نیست. او در لحظات پایانی برای محافظت از دنی با جک مقابله میکند. بازی دووال بخش مهمی از فضای روانی فیلم را شکل میدهد.
جک نیکلسون در نقش جک تورنس یکی از مشهورترین اجراهای دوران حرفهای خود را ارائه میدهد. او تغییر شخصیت جک را از مردی آرام به فردی خطرناک و غیرقابل پیشبینی به نمایش میگذارد.
نیکلسون از حرکات صورت، نگاه و تغییر لحن برای ایجاد تنش استفاده میکند. همین جزئیات باعث شده است شخصیت جک تورنس به یکی از شناختهشدهترین شخصیتهای تاریخ سینمای وحشت تبدیل شود.
کوبریک در «درخشش» از میزانسن دقیق، طراحی صحنه پیچیده و حرکتهای روان دوربین استفاده کرد. نماهای حرکتی دوربین در راهروهای هتل، فضای سرد و غیرطبیعی ساختمان را برجسته میکنند.
یکی از ویژگیهای مهم فیلم استفاده گسترده از فناوری استدیکم است. دوربین در بسیاری از صحنهها پشت سر دنی حرکت میکند و مسیرهای طولانی هتل را به شکلی سیال نشان میدهد. این تکنیک در ایجاد حس تعقیب و اضطراب نقش مهمی دارد.
موسیقی فیلم نقش مهمی در ایجاد اضطراب دارد. کوبریک از آثار موسیقی کلاسیک و الکترونیک برای ساخت فضای صوتی فیلم استفاده کرد. صدای محیط، سکوت و موسیقی در کنار یکدیگر تنش را افزایش میدهند.
فیلم همچنین به جای استفاده مداوم از خشونت، از انتظار و ابهام برای ترساندن مخاطب استفاده میکند. بسیاری از صحنههای مشهور فیلم با همین روش، ترس را به شکل تدریجی ایجاد میکنند.
«درخشش» اقتباسی آزاد از رمان استیون کینگ است. کوبریک بسیاری از عناصر داستان اصلی را تغییر داد و تمرکز بیشتری روی فروپاشی روانی جک گذاشت. همین تغییرات باعث شد برداشت فیلم با رمان تفاوتهای مهمی داشته باشد.
استیون کینگ نیز از تغییرات کوبریک رضایت نداشت. با این حال، فیلم در طول سالها به عنوان یکی از مهمترین اقتباسهای سینمایی آثار کینگ شناخته شد.
«درخشش» در سال ۱۹۸۰ اکران شد و در زمان انتشار واکنشهای متفاوتی دریافت کرد. فیلم در سالهای بعد جایگاه بسیار مهمی در تاریخ سینمای وحشت پیدا کرد. منتقدان و فیلمسازان نیز بارها به طراحی صحنه، فیلمبرداری و اجرای بازیگران آن اشاره کردهاند.
امروزه «درخشش» یکی از آثار کلاسیک ژانر وحشت محسوب میشود. فیلم در نظرسنجی منتقدان سال ۲۰۲۲ مؤسسه فیلم بریتانیا نیز در رتبه ۸۸ فهرست بزرگترین فیلمهای تاریخ سینما قرار گرفت.
«درخشش» تنها داستان یک هتل تسخیرشده نیست. فیلم درباره انزوا، فروپاشی روانی، خشونت خانوادگی و ترسهای پنهان انسان نیز صحبت میکند. کوبریک با روایت مبهم خود، پاسخ روشنی برای همه اتفاقات ارائه نمیدهد.
ترکیب بازی جک نیکلسون و شلی دووال، شخصیت دنی، فضای مرموز هتل اورلوک و سبک تصویری منحصربهفرد کوبریک، «درخشش» را به اثری ماندگار تبدیل کرده است. این فیلم همچنان یکی از مهمترین آثار تاریخ سینمای وحشت و یکی از شاخصترین فیلمهای استنلی کوبریک به شمار میرود.
دیدگاهی ثبت نشده!!!