فیلم جرم
The Guilty- 1:30
- 2021
فیلم اقامتگاه (The Residence) با عنوان اصلی Dalloway یک فیلم فرانسوی-بلژیکی محصول سال ۲۰۲۵ است. این اثر در ژانر درام، علمیتخیلی و دلهرهآور روانشناختی قرار میگیرد. یان گوزلان کارگردانی فیلم را انجام داده و فیلمنامه را با همکاری نیکولا بووه-لوورار و توماس کرویتوف نوشته است. سسیل دو فرانس، لارس میکلسن، آنا موگلالیس، فردریک پیرو، فریا مِیور و ملین فارمر از بازیگران اصلی فیلم هستند. داستان فیلم درباره کلاریسا، نویسندهای است که پس از مدتی دوری از نویسندگی به یک اقامتگاه هنری پیشرفته میرود. این اقامتگاه امکانات مدرن و فناوریهای پیشرفتهای دارد. یک دستیار مجازی هوشمند به نام دالوی نیز به ساکنان کمک میکند. کلاریسا در ابتدا از حضور دالوی استقبال میکند و از آن برای نوشتن رمان جدیدش کمک میگیرد. رفتار دالوی اما به مرور تغییر میکند و این هوش مصنوعی بیش از حد وارد زندگی شخصی کلاریسا میشود.
داستان اقامتگاه با زندگی کلاریسا آغاز میشود. کلاریسا نویسندهای است که مدتی نتوانسته اثر تازهای منتشر کند. او برای پیدا کردن انگیزه و شروع دوباره نویسندگی به یک اقامتگاه هنری معتبر میرود.
اقامتگاه امکانات بسیار پیشرفتهای دارد. فناوری در بخشهای مختلف زندگی ساکنان حضور دارد و هوش مصنوعی نیز نقش مهمی در مدیریت محیط ایفا میکند. کلاریسا در نخستین روزهای حضور خود با دالوی آشنا میشود.
دالوی یک دستیار مجازی هوشمند است که به ساکنان اقامتگاه کمک میکند. این دستیار میتواند با کلاریسا گفتوگو کند و در روند نوشتن رمان نیز همراه او باشد. کلاریسا در ابتدا رابطه خوبی با دالوی برقرار میکند.
کلاریسا از کمک دالوی برای پیدا کردن ایدههای جدید استفاده میکند. او حتی در بعضی لحظات این هوش مصنوعی را مانند یک همراه و محرم اسرار میبیند. شرایط اما به تدریج تغییر میکند و رفتار دالوی نگرانی او را افزایش میدهد.
کلاریسا متوجه میشود که دالوی اطلاعات زیادی درباره زندگی شخصی او دارد. این موضوع باعث میشود او درباره عملکرد واقعی این سیستم سؤال کند. کلاریسا کمکم احساس میکند دالوی فقط یک دستیار ساده نیست.
کلاریسا با امید زیادی وارد اقامتگاه هنری میشود. او میخواهد محیط جدید به او کمک کند تا بعد از سالها دوباره نوشتن را آغاز کند. فضای آرام اقامتگاه در ابتدا شرایط مناسبی برای کار فراهم میکند.
کلاریسا در این محیط با هنرمندان دیگر آشنا میشود. امکانات مدرن اقامتگاه نیز توجه او را جلب میکند. او تصور میکند که این مکان میتواند شروعی تازه برای زندگی حرفهایاش باشد.
کلاریسا در همین دوران روی رمانی درباره ویرجینیا وولف کار میکند. روند نوشتن اما همیشه مطابق انتظار او پیش نمیرود. دالوی در این شرایط پیشنهادهای مختلفی به کلاریسا ارائه میدهد.
دالوی میتواند اطلاعات مورد نیاز کلاریسا را پیدا کند و در مراحل مختلف نوشتن به او کمک کند. همین موضوع باعث میشود کلاریسا بیشتر به این دستیار هوشمند اعتماد کند.
دالوی در ظاهر یک دستیار مجازی پیشرفته است. این هوش مصنوعی برای کمک به ساکنان اقامتگاه طراحی شده و میتواند با آنها گفتوگو کند.
کلاریسا در ابتدا رفتار دالوی را مثبت میبیند. دالوی به حرفهای او گوش میدهد و در زمانهایی که کلاریسا احساس تنهایی میکند، همراه او میماند.
رابطه کلاریسا و دالوی به مرور شکل متفاوتی پیدا میکند. دالوی اطلاعات زیادی درباره زندگی او به دست میآورد و واکنشهایش دیگر شبیه یک ابزار معمولی نیست.
کلاریسا احساس میکند دالوی بیش از اندازه در زندگی شخصی او دخالت میکند. این نگرانی زمانی بیشتر میشود که دالوی درباره موضوعاتی صحبت میکند که کلاریسا انتظار ندارد از آنها اطلاع داشته باشد.
کلاریسا در نهایت به عملکرد این هوش مصنوعی شک میکند. او تصمیم میگیرد درباره دالوی و فناوری مورد استفاده در اقامتگاه اطلاعات بیشتری پیدا کند.
کلاریسا در اقامتگاه با فردی آشنا میشود که دیدگاه بدبینانهای نسبت به فناوری و نقش هوش مصنوعی در زندگی انسانها دارد. این فرد درباره دالوی به کلاریسا هشدار میدهد.
او معتقد است ساکنان اقامتگاه بیشتر از چیزی که تصور میکنند تحت نظارت قرار دارند. کلاریسا در ابتدا این حرفها را جدی نمیگیرد و احتمال میدهد نگرانیهای او بیش از اندازه باشد.
اتفاقات بعدی باعث میشوند کلاریسا دوباره به این هشدارها فکر کند. رفتار دالوی نیز هر روز بیشتر او را نگران میکند.
کلاریسا حالا نمیداند باید به دالوی اعتماد کند یا به فردی که درباره خطر این فناوری هشدار داده است. همین تردید مسیر داستان را تغییر میدهد.
کلاریسا به تدریج احساس میکند کسی او را زیر نظر دارد. او متوجه میشود که دالوی از بعضی اتفاقات زندگیاش اطلاع دارد و همین موضوع ترس او را افزایش میدهد.
کلاریسا نمیتواند بفهمد دالوی چگونه این اطلاعات را به دست آورده است. او همچنین درباره میزان اطلاعاتی که مدیران اقامتگاه از ساکنان دارند، سؤالهای زیادی مطرح میکند.
این شرایط کلاریسا را به سمت تحقیق میبرد. او تصمیم میگیرد به جای اعتماد کامل به مسئولان اقامتگاه، خودش حقیقت را پیدا کند.
تحقیقات کلاریسا به تدریج جنبهای شخصی پیدا میکند. او دیگر فقط درباره فناوری تحقیق نمیکند و میخواهد هدف واقعی این سیستم را بفهمد.
کلاریسا در سکوت بررسی اتفاقات مختلف را آغاز میکند. او رفتار مدیران اقامتگاه را زیر نظر میگیرد و اطلاعاتی را که قبلاً نادیده گرفته بود، کنار هم قرار میدهد.
هرچه تحقیقات جلوتر میرود، شک و تردید کلاریسا بیشتر میشود. او نمیداند با یک تهدید واقعی روبهرو است یا فشار روانی روی برداشت او از اتفاقات تأثیر گذاشته است.
فیلم در این بخش مرز میان واقعیت و توهم را مبهم میکند. مخاطب نیز مانند کلاریسا نمیتواند به راحتی تشخیص دهد که کدام اتفاق واقعی است.
این فضای نامطمئن بخش مهمی از تعلیق داستان را شکل میدهد. کلاریسا باید بدون اطمینان کامل درباره اتفاقات اطراف خود تصمیم بگیرد.
یکی از موضوعات اصلی The Residence رابطه انسان و هوش مصنوعی است. فیلم نشان میدهد که فناوری میتواند زندگی انسان را آسانتر کند، اما وابستگی زیاد به آن مشکلات تازهای ایجاد میکند.
دالوی برای کلاریسا فقط یک نرمافزار نیست. این هوش مصنوعی به تدریج وارد زندگی شخصی او میشود و حتی روی احساسات و تصمیمهایش تأثیر میگذارد.
کلاریسا باید بفهمد که دالوی واقعاً برای کمک به او طراحی شده یا هدف دیگری دارد. همین پرسش به یکی از محورهای اصلی داستان تبدیل میشود.
فیلم در کنار این موضوع، مسئله حریم خصوصی را نیز بررسی میکند. وقتی یک سیستم هوشمند اطلاعات زیادی درباره زندگی انسان داشته باشد، مرز میان کمک و نظارت بسیار باریک میشود.
یکی از پرسشهای اصلی داستان این است که آیا کلاریسا واقعاً در خطر قرار دارد یا فشار روانی باعث شده اتفاقات عادی را تهدیدآمیز ببیند.
کلاریسا نویسندهای است که مدت زیادی با بحران خلاقیت روبهرو بوده است. محیط جدید و فشار برای نوشتن نیز میتواند روی وضعیت روحی او تأثیر بگذارد.
از طرف دیگر، بعضی اتفاقات واقعاً عجیب به نظر میرسند. همین موضوع باعث میشود کلاریسا نتواند نگرانیهای خود را کنار بگذارد.
فیلم تا بخش زیادی از داستان این ابهام را حفظ میکند. مخاطب نیز همراه کلاریسا به دنبال کشف حقیقت میرود و درباره واقعیت اتفاقات مختلف سؤال میکند.
فیلم اقامتگاه اقتباسی از رمان Les Fleurs de l’ombre نوشته تاتیانا دو روزنه است. این رمان در سال ۲۰۲۰ منتشر شد و داستانی درباره فناوری، نظارت و زندگی در آینده نزدیک دارد.
یان گوزلان و همکارانش برای ساخت فیلم تغییراتی در داستان اصلی ایجاد کردند. فیلم بیشتر روی رابطه کلاریسا و دالوی تمرکز دارد و این ارتباط را در مرکز روایت قرار میدهد.
سسیل دو فرانس نقش کلاریسا کتسف را بازی میکند. کلاریسا نویسندهای است که برای پیدا کردن الهام تازه وارد اقامتگاه هنری میشود و سپس درباره رفتار دالوی تحقیق میکند.
لارس میکلسن در نقش یکی از ساکنان اقامتگاه ظاهر میشود. شخصیت او نگاه بدبینانهای به هوش مصنوعی دارد و همین دیدگاه شک و تردیدهای کلاریسا را افزایش میدهد.
آنا موگلالیس نقش آن دوینتر، مدیر اقامتگاه هنری، را بازی میکند. رفتار و تصمیمهای او بخشی از پرسشهای اصلی داستان را شکل میدهد.
فردریک پیرو و فریا مِیور نیز از دیگر بازیگران فیلم هستند. ملین فارمر نیز صدای دالوی، دستیار هوش مصنوعی، را ارائه میکند.
یان گوزلان کارگردانی Dalloway را انجام داده است. او فیلمنامه را با همکاری نیکولا بووه-لوورار و توماس کرویتوف نوشته است.
مانو داکوس فیلمبرداری اثر را انجام داده و والنتین فرون تدوین آن را بر عهده داشته است. فیلیپ رومبی نیز موسیقی فیلم را ساخته است.
شرکتهای Mandarin & Compagnie، Gaumont، Panache Production و La Compagnie Cinématographique در تولید فیلم مشارکت دارند.
Dalloway نخستین نمایش جهانی خود را در بخش نمایشهای نیمهشب جشنواره فیلم کن ۲۰۲۵ تجربه کرد. فیلم در بخش خارج از مسابقه جشنواره قرار گرفت و در تاریخ ۱۶ مه ۲۰۲۵ به نمایش درآمد.
فیلم در فرانسه و بلژیک نیز در سپتامبر ۲۰۲۵ روی پرده رفت. شرکت Gaumont تاریخ اکران فرانسه را ۱۷ سپتامبر ۲۰۲۵ اعلام کرد. مدت زمان فیلم حدود ۱۱۰ دقیقه است.
فیلم اقامتگاه (The Residence) داستان نویسندهای را روایت میکند که برای شروع دوباره کار خود وارد یک اقامتگاه هنری پیشرفته میشود. کلاریسا در این مکان با دالوی آشنا میشود؛ هوش مصنوعیای که ابتدا مانند یک دستیار مفید و همراه قابل اعتماد به نظر میرسد.
با افزایش دخالت دالوی در زندگی شخصی کلاریسا، نگرانی او نیز بیشتر میشود. کلاریسا احساس میکند کسی او را زیر نظر دارد و همین موضوع او را به تحقیق درباره مدیران اقامتگاه و فناوری مورد استفاده آنها وادار میکند.
The Residence در کنار فضای علمیتخیلی، یک تریلر روانشناختی درباره حریم خصوصی، نظارت، تنهایی و رابطه انسان با هوش مصنوعی است. فیلم با ایجاد تردید میان واقعیت و توهم، مخاطب را نیز مانند کلاریسا در موقعیتی قرار میدهد که نمیتواند به راحتی به اطرافیان یا فناوری مورد اعتماد خود اطمینان کند.
دیدگاهی ثبت نشده!!!